Project vrijwilligerszorg
homoseksuele 55plussers

De 82-jarige Rita woont op een flatje in Schalkwijk . “Ik heb helemaal niemand,” vertelt de kleine, tengere dame. “ Mijn vriendin is tien jaar geleden overleden. Mijn zus woont hier in de buurt, maar die wil niks van mij weten omdat ik anders ben.”

Tien jaar was Rita, toen ze haar lesbische gevoelens ontdekte. “Er werd nooit over gepraat thuis. Mijn moeder moest me niet.” In haar jonge jaren ging ze vaak voor de gezelligheid naar het COC. Daar heeft ze ook haar vriendin ontmoet.

“Tot voor kort ging ik nog steeds naar het COC, maar op een gegeven moment was ik de oudste. Toen ben ik ermee gestopt, ik heb er geen behoefte meer aan.”

De deur komt ze nauwelijks nog uit, omdat ze slecht ter been is. Op de vraag of ze zich wel eens alleen voelt, antwoordt ze direct: “Nee, hoor. Ik hou mezelf wel bezig.” Toch vroeg Rita vorig jaar een vrijwilliger aan bij het project vrijwilligerszorg homoseksuele 55plussers.

Dit project is een gezamenlijk initiatief in Zuid Kennemerland van het samenwerkende ouderenwerk Haarlem en De Schorerstichting, het landelijke kenniscentrum voor lesbisch- en homospecifieke gezondheidszorg. Een half jaar is de 57-jarige lesbische Nelly elke donderdag bij haar op bezoek geweest. Het klikte gelijk tussen die twee, maar Nelly is begin dit jaar gestopt met haar vrijwilligerswerk. Rita mist de bezoekjes.

“Ze kwam altijd met de auto en dan nam ze me wel eens mee naar de stad, gingen we een lekker kopje koffie drinken,” vertelt ze met een glimlach op haar gezicht. Uit onderzoek is gebleken dat oudere homo’s twee keer zoveel last hebben van depressieve gevoelens als andere ouderen.

 



De oplossing is contact met gevoelsgenoten. De meeste homo-ouderen willen een homoseksuele of lesbische vrijwilliger. Het gaat vooral om het begrepen worden, zonder steeds iets te hoeven uitleggen. De ervaring vanuit Amsterdam leert dat het niet makkelijk is homo-ouderen uit hun sociaal isolement te halen. Homo-ouderen blijken zich absoluut niet thuis te voelen tussen heteroseksuele generatiegenoten. Rita Faber kan hierover meepraten.

“Ik heb drie maanden in een bejaardentehuis gewoond toen mijn bekken was gebroken. Ik werd niet geaccepteerd, ze hadden het allemaal over hun kinderen en kleinkinderen, daar kan ik niet over meepraten. Ik heb niet verteld dat ik dertig jaar lang met mijn vriendin heb samengewoond, want je weet hoe oudere mensen daar tegenover staan.”

Vanaf medio 2004 is dit project in Zuid-Kennemerland gestart op basis van ervaringen die zijn opgedaan in Amsterdam waar een soortgelijk project al sinds 2001 draait. Na een uitgebreide campagne met folders en stukken in de krant, gericht op het werven van cliënten en vrijwilligers, hebben zich reeds een aantal vrijwilligers en homo-ouderen aangemeld.

Als u ouder bent dan 60 jaar en in Haarlem woont en meer wilt weten over de mogelijkheid van een vrijwilliger die u ondersteuning biedt, kunt u contact opnemen met Jan Hein van der Tuin, 023-5319030 van de samenwerkende ouderenwerkers in Haarlem.

Ook om een aanvraag voor een vrijwilliger in te dienen kunt u elke werkdag vanaf 9:00 uur bij bovenstaande persoon terecht. 

COC Kennemerland

Wij ontvangen regelmatig telefoontjes en/of e-mails van ouderen met allerlei vragen. Tot nu toe is het niet mogelijk gebleken om tot een regelmatig ontmoetingsmoment te komen. Wij willen heel graag met u in contact komen om uw levensverhaal te horen en uw herinneringen en beleving vast te leggen, opdat deze niet verloren gaan. Dus heeft u ervaringen die u met ons wilt delen, aarzel niet en neem contact op via: 023- 53 25 453

U bent hier > ouderen